Nico de Bruijn

Trainer, organisator, vraagbaak, hardloopgoeroe, meervoudig marathonloper.

Hij liep de volgende marathons.
1988 Etten-Leur 3.07
1989 Rotterdam 2.57
1989 New York 3.01 (zwaar ziek maar toch gestart, compleet kapot gegaan)
1990 Rotterdam 3.12 (heel warm)
1990 New York 3.14 (deze voor de geweldige sfeer gelopen)
1991 Leiden 2.55
1992 Rotterdam 2.59
1995 Berlijn 3.04 (toch nog een keertje overgehaald en absoluut de laatste)

2e Alphense Bruggenrun 2016.
2e Alphense Bruggenrun 2016.

Nico aan het woord

Hoe lang loop je al, en waarom ben je er mee begonnen?

Ik loop inmiddels al ongeveer dertig jaar.
Enkele vrienden van turnvereniging DOS wilden mee gaan doen aan de eerste Alphense kwart triatlon en dan wil je natuurlijk niet achterblijven.
Aangezien ik al regelmatig aan sport deed moest me dit met een beetje trainen ook wel lukken toch?
Mijn eerste looptraining staat nog steeds diep in mijn geheugen gebrand.
Zonder enige kennis van duursport/hardlopen maar eens kijken hoe lang ik dat hardlopen zou kunnen volhouden, dus dan pak je het met je eerste looptraining natuurlijk meteen heel verstandig aan.
Met een sporthorloge om mijn pols, een paar heel goedkope loopschoenen van de Wehkamp aan mijn voeten, een trainingspak aan mijn lijf en met daar overheen ook nog zo’n echt ouderwetse regenpak (want het miezerde en je wil niet nat worden) was ik er helemaal klaar voor.
Hoe moeilijk kan het zijn? gewoon de ene voet voor de andere zetten en daarna weer wisselen, je hoeft dit alleen maar zo lang mogelijk vol te houden.
Mijn plan was dus om dit gewoon uit te proberen en dat als ik mijn ene voet niet meer voor mijn andere zou kunnen krijgen dat ik dan zou stoppen.
Ik woonde toen nog in de Vorselenburgstraat ik ben daar vandaan gaan lopen, via de Hefbrug naar de Zegerplas, linksom er helemaal omheen en daarna via de Bijlen, de van Boetzelaerstraat, de Julianastraat en de Prins Hendrikstraat weer terug.
Dit lukte me zowaar zonder één keer te wandelen en in een tijd van rond de vijfenveertig minuten.
Zoals je vast wel zal snappen was ik natuurlijk volledig kapot en totaal versleten, door het zweten liep het water zo hard de pijpen van mijn regenpak uit dat het leek of er een kraan aan stond, natter was niet mogelijk geweest.
Vele dagen kon ik niet niet meer op of neer van de spierpijn. Het heeft dan ook vele weken geduurd voordat ik die afstand, of tijd, weer een keer kon lopen. Fouter beginnen is eigenlijk niet mogelijk.
Mijn advies, doe dit vooral niet na! (en trek ook nooit een regenpak aan), zorg dat je het lopen rustig opbouwt.
Ondanks deze ervaring is het me toch gelukt om de lol in duursport te krijgen, je bent in gevecht met jezelf en je voelt je erna alsof je de wereld aankan.
Na die eerste kwart triatlon krijg ik het meteen in m’n bol en wilde meer.
Want je denkt dat als je tien kilometer kan lopen (en daarvoor ook nog eens kan zwemmen en fietsen) er meer mogelijk moet zijn, dus ga je de pijlen richten op een halve marathon.
Nadat ik die kon volbrengen kon de hele marathon toch niet op mijn lijstje ontbreken, dit heb ik maar verstandiger aangepakt en ben lid geworden van AAV’36.
De eerste marathon (10-1988 Etten-Leur) verliep voorspoedig en ik was met 3.07 veel eerder binnen dan verwacht, dus dan moet binnen de drie uur ook mogelijk zijn, dit lukte een half jaar later in Rotterdam in 2.57.
Hierna ben ik met een groep van 3M naar New York geweest, uit die toenmalige 3M groep zijn daarna de Leiden Road Runners Club en de Leiden Marathon ontstaan.
Inmiddels heb ik het lopen van marathons afgezworen want daar moet je toch wel heel erg veel voor doen/laten om ze verantwoord te kunnen volbrengen.
Jarenlang heb ik de Zegerplaslopen georganiseerd en heb toentertijd de huidige rondes voor de verschillende afstanden bedacht.
Daarnaast heb ik in 1999 de eerste en éénmalige N11 Loop georganiseerd, deze ging over de nieuwe N11 van Alphen naar Zoeterwoude en andersom.
In 2004 heb ik het kunststukje herhaald door de tweede éénmalige N11 Loop te organiseren maar nu over het laatst aangelegde gedeelte van Alphen naar Bodegraven en andersom.

 Zeer veel bekende lopers tijdens de N11 loop 2004, zie o.a. rechts vooraan: van rechts naar links Lia de Bruijn, Bob de Jong (schaatser), Nico de Bruijn, Nico Schoof (burgemeester), Gerard Nijboer (atleet).

Zeer veel bekende lopers tijdens de N11 loop 2004, zie o.a. rechts vooraan: van rechts naar links Lia de Bruijn, Bob de Jong (schaatser), Nico de Bruijn, Nico Schoof (burgemeester), Gerard Nijboer (atleet).

 

De N11 loop 2004 viel toen zeer goed in de smaak getuige de vele lopers (vanuit Bodegraven kwam dezelfde hoeveelheid).
De N11 loop 2004 viel toen zeer goed in de smaak getuige de vele lopers (vanuit Bodegraven kwam dezelfde hoeveelheid).

Door een vreemde blessure waar geen oorzaak voor te vinden was heb ik een aantal jaren veel minder kunnen lopen en heb mijn lidmaatschap bij AAV’36 helaas op moeten zeggen, mijn conditie is daardoor enorm achteruit gegaan maar momenteel gaat het weer goed en ben ik inmiddels weer lekker aan het opbouwen want het lopen kan ik absoluut niet missen.
Om mijn beenspieren te versterken ben ik dit jaar gaan Bootcampen bij Bezemer Fitness en afgelopen zomer ook maar eens gaan kijken bij de hardlooptraining van Bezemer.
De sfeer en de gezelligheid bevielen me zo goed dat ik dit ben blijven doen en zelfs zo goed dat ik inmiddels daar ook mede training mag geven aan de Bezemergroep die naar de 20 van Alphen gaat.

Heb je een favoriet trainingsrondje?

Als rasechte Alphenaar kan je niet anders dan natuurlijk meteen onze mooie Zegerplas te vermelden want die plas blijft trekken, maar ik woon in het noorden van Alphen en van daaruit kan je werkelijk alle kanten op de verschillende polders in en dan blijken we in een absoluut geweldige omgeving te wonen want je zit binnen een paar minuten al midden in de natuur, ook van die ronden geniet ik altijd.
Hoe vaak loop je?
Zelf een keer of twee a drie per week en daarnaast nog twee keer als ik op dinsdag en zondag de training mag verzorgen.

Wat is je mooiste wedstrijd loop of hardloop evenement?

Mijn eerste New York City Marathon en natuurlijk de beide N11 lopen.
New York omdat ik dat de mooiste marathon vind qua publiek en het is daarnaast de mooiste excursie die je kan maken in New York.
De beide N11 lopen omdat die uniek waren en nooit meer overgedaan kunnen worden en tevens ook omdat ik het geld wat we toen overhielden (iedere editie ca. €11.000) geschonken heb aan diverse goede doelen.
Wat is voor jou de mooiste afstand?
Elke afstand en elke loop heeft zijn charme, ik heb van korte baan wedstrijdjes tot marathons gelopen en ben altijd trots geweest dat je ze in goede gezondheid kan volbrengen.

Hoe ben je bij Alphen a/d Run terecht gekomen?

Zoals eerder vermeld, via de loopgroep van Bezemer, de gezelligheid en saamhorigheid staan voorop.
Mijn motto is altijd geweest dat de prestatie van iedereen even goed is.
Of je nu loopt omdat je het goed vindt voor je conditie, voor de gezelligheid, voor de afstand, of om je tijd te verbeteren het maakt totaal niet uit, want als iedereen er voor zichzelf het beste uit weet te halen dan is iedere missie geslaagd.
Wat maakt het team zo leuk?
Iedereen is gelijk, ons kent ons, en altijd een praatje. Ook zie je dat vele lopers met elkaar afspreken om gezamenlijk naar verschillende loopjes te gaan.
Ook de zelfbedachte loopjes zoals de Alphense Bruggenrun met de start vanuit Hendrick’s Pub of de Halve om Alphen met de start door middel van het groene stoplicht zijn super om mee te doen.


Op welke prestatie of PR ben je het trotst?

Dat is onmogelijk te kiezen want is dat je snelste marathon, die onverwachts goede baanwedstrijd, die enorm blubberige cross, de strandloop competitie, de diverse estafettelopen?

Eigenlijk ben ik op iedere gelopen afstand en prestatie trots, je bent namelijk in staat om het te kunnen doen en er zijn vele mensen die dat niet kunnen/doen.


Wat staat er op je hardloop bucket list?

Gezond blijven en plezier houden in het lopen, als er dan plots iets op je pad komt is alles leuk.



Wie is jou -sport-held?

Ik heb er vele uit verschillende sporten, als ik zie hoe onbekende sporters ineens een topprestatie leveren of een sporter die keer op keer op grote hoogte weet te blijven dan geniet ik met volle teugen.

Mijn sportheld komt echter altijd uit een individuele sport of een team uit een “niet contact sport” want die doen het namelijk zelf.
Bij contactsporten komt helaas vaak oneerlijkheid naar boven als het een keertje niet lukt waardoor niet altijd de beste wint.
Sport moet voor mij sportief gedaan worden.
—————————